Helaas helaas, niet alleen trekt er bewolking over en heb ik tevens de vloek van de farao te pakken, ook het Internet laat het afweten. Het voelt als een ouderwetse casmeaverbinding: als er teveel mensen gebruik van maken dan klapt de boel.
Het toetsenbord kun je ook niet altijd vertrouwen, om antwoord te geven op nicht I.
Ik houd het nu dus weer even kort, insjallah morgen beter...
Genieten: een nest kittens onder mijn royale balkon, die er de hele dag een Animal PLanet voorstelling van maken. Erg mooi, en dus een extra trip naar de strandbar tussen de middag om een hamburger te halen bij wijze van kattenvoer. Zelf zou ik dat grauwe lauwe ding niet durven eten, maar de poezen zijn gek op de blanke man die eten gooit.
Winkels mijd ik als de pest na een incidentje gisteren waarbij een lokale bijdehand mijn hand schudde om hem niet meer los te laten. En nog boos ook dat ik 'm terug wilde hebben na een minuut. Ik ben godver geen kameel!
Vanavond in de lobby van het Palace een 2008/2009 Jungle Party!! Ik kan niet wachten... Het ziet er gewoon nu al gezellig uit, zoveel kerstartikelen (fantasievol zelfgemaakt) heb ik nog nooit gezien. Ik wens jullie allemaal een heel fijne avond, wish me luck, en alvast een enorm gezond 2009!!
woensdag 31 december 2008
zondag 28 december 2008
Ali Baba en de 40 Russen
Het is gelukt: Ik heb ruim 7 uur vliegen met goed resultaat doorstaan. Toen was het nog maar een half uur wachten op een visum, een uur op de paspoortcontrole, nog een uur op de tweede paspoortcontrole en de koffer, toen nog een uur op de bus. Vreemd hoe dat toch werkt met angst. Twee nachten slecht slapen, bang aan boord, maar zodra ik in Egypte was en een paar uur in de Egyptische wereld meedraaide was er geen angst meer maar alleen nog een soort geïrriteerd amusement. Of geamuseerde irritatie.
Bij die bus aangekomen ben ik gelijk al ontmaagd op het gebied van oplichting door locals. Ik wilde nl. net mijn koffer in het laadruik tillen, toen een man aan kwam rennen. STOP MY FRIEND, riep hij. Hij greep mijn koffer, tilde die de laatste meter het laadruim in, en vroeg om 2 euro. Enigzins murw na 12 uur reizen en verbaasd door het gebeuren heb ik betaald... Stop my friend...
Friends heb ik hier al zoveel. Het kan te maken hebben met mijn exclusieve blauwe armband, die ik omgeklonken heb gekregen van de vrienden van het ALI BABA PALACE, waar ik woon deze week. A REAL TREASURE, is de slogan. Dat staat tenminste overal op te lezen, van servet tot asbakjes. Als ik het kan lezen tenminste, want het gaat klaarblijkelijk erg goed met de Russische economie... veel Russen hier en dat zullen we weten. Zo is de aquagym die nu in het zwembad voor mijn neus van start gaat compleet Russisch gesproken. De immer glimlachende meiskes van het animatieteam verliezen het in de stralende zon echter van de gratis plastic glazen bier. Het is immers toch al bijna 11 uur in de ochtend en van die zon krijg je dorst.
Het weer is dus geweldig. Dikke 22 graden en een strakblauwe lucht. Ik ga zo het strand maar eens opzoeken op dit enorme resort. Het is hier echt groot. Kamer 5909, waar ik woon, ligt halverwege het terrein. Net ver genoeg verwijder van de continue dance-extravaganza bij de swim-in pool bar, maar toch ook ver van de muur die om het Ali Baba Palace heen staat. A real treasure.
Internet is hier regelmatig closed, my friend. Foto's uploaden wordt vrijwel onmogelijk gezien de staat van de spullen in dit hok... Wordt ongetwijfeld vervolgd, maar ik weet nog niet wanneer.
(edit 4-1-09: rare Egyptische toetsenbordfoutjes verwijderd!)
Bij die bus aangekomen ben ik gelijk al ontmaagd op het gebied van oplichting door locals. Ik wilde nl. net mijn koffer in het laadruik tillen, toen een man aan kwam rennen. STOP MY FRIEND, riep hij. Hij greep mijn koffer, tilde die de laatste meter het laadruim in, en vroeg om 2 euro. Enigzins murw na 12 uur reizen en verbaasd door het gebeuren heb ik betaald... Stop my friend...
Friends heb ik hier al zoveel. Het kan te maken hebben met mijn exclusieve blauwe armband, die ik omgeklonken heb gekregen van de vrienden van het ALI BABA PALACE, waar ik woon deze week. A REAL TREASURE, is de slogan. Dat staat tenminste overal op te lezen, van servet tot asbakjes. Als ik het kan lezen tenminste, want het gaat klaarblijkelijk erg goed met de Russische economie... veel Russen hier en dat zullen we weten. Zo is de aquagym die nu in het zwembad voor mijn neus van start gaat compleet Russisch gesproken. De immer glimlachende meiskes van het animatieteam verliezen het in de stralende zon echter van de gratis plastic glazen bier. Het is immers toch al bijna 11 uur in de ochtend en van die zon krijg je dorst.
Het weer is dus geweldig. Dikke 22 graden en een strakblauwe lucht. Ik ga zo het strand maar eens opzoeken op dit enorme resort. Het is hier echt groot. Kamer 5909, waar ik woon, ligt halverwege het terrein. Net ver genoeg verwijder van de continue dance-extravaganza bij de swim-in pool bar, maar toch ook ver van de muur die om het Ali Baba Palace heen staat. A real treasure.
Internet is hier regelmatig closed, my friend. Foto's uploaden wordt vrijwel onmogelijk gezien de staat van de spullen in dit hok... Wordt ongetwijfeld vervolgd, maar ik weet nog niet wanneer.
(edit 4-1-09: rare Egyptische toetsenbordfoutjes verwijderd!)
zaterdag 29 november 2008
Muzikale Nozzman
Van www.nozzman.nlMet als toegift de bijbehorende hartverwarmende muziek op deze frisse herfstdag. Proost!
Mannen worden zachter en zorgzamer!
Bovendien krijgen ze meer begrip voor vrouwen! Hoe dan? Nou... in Japan is de oplossing gevonden.
Ik sla in dit geval een rondje over, waarvoor excuses aan de dames.
Ik sla in dit geval een rondje over, waarvoor excuses aan de dames.
zondag 23 november 2008
dinsdag 4 november 2008
dinsdag 28 oktober 2008
Paulus gaat op reis
... en wij kunnen het volgen!
Waarom is dit leuk? Nou, omdat het mijn oom is en omdat ik hem geholpen heb met leren bloggen! Het lijkt me trouwens ook een prachtige reis die hij maken gaat. Bon voyage!
Paulus gaat op reis - zijn weblog.
Waarom is dit leuk? Nou, omdat het mijn oom is en omdat ik hem geholpen heb met leren bloggen! Het lijkt me trouwens ook een prachtige reis die hij maken gaat. Bon voyage!
Paulus gaat op reis - zijn weblog.
maandag 27 oktober 2008
zondag 26 oktober 2008
donderdag 23 oktober 2008
Dit is de shit!
De Molenwijk, een stukje van mijn werkgebied.
Wat een schattige mannetjes en wat een leuk project.
(tussen haakjes, zijn we hier nou zo bang voor met z'n allen? Geert is gek!)
Een heel cool clipje mannen!! Dit is de shit!
woensdag 22 oktober 2008
dinsdag 21 oktober 2008
Soestdijksekade

Op de brug voor Musicon heb je een fraai uitzicht over het water, richting Zuiderpark en Moerwijk. Wat me opvalt is dat er net op die plek vaak erg mooie luchten te zien zijn; soms de maan laag boven het water en altijd de boten. Bijzonder onhandig dat je daar dan net in de auto voor het stoplicht staat te wachten en dat dat dan precies op groen springt als je een foto gaat maken. Ik werk aan een oplossing.
(En dan bekijk ik die foto en ik zie die maan maar net, zo vaag was het in het echt helemaal niet. Het was zo'n mooi plaatje! Volgende keer weer met de 'echte' camera, dat moet schelen.)
Het is volbracht
maandag 20 oktober 2008
zondag 19 oktober 2008
Kelvin
Een tijdje geleden werd een aantal tv-programma's van de Vara voorzien van de animaties van Kelvin, bedacht door Edo Schoonbeek. Kelvin is een jong ventje uit een volksbuurt, die in zijn schoolschriftje de actualiteit en de wereld van commentaar voorziet. Kelvin verwerkt altijd graag de meningen van zijn vader en diens klusvriend Donnie in zijn verhaaltjes. Zie hier bijvoorbeeld de Stemings Verkiesings Wijzer volgens Kelvin... en Kelvin's mening over de Viespueken Ruud Lubbers en Michael Jackson!
Sommige grappen zijn wat gedateerd, want Kelvin is al even niet meer actief, maar ik blijf het allemaal en scherp en grappig vinden. Voor de verloren uurtjes: het archief van Kelvin: Of je worst lust
Van dezelfde makers: Rita schrijft Ayaan. Mooi werk! Prettige zondag verder.
Sommige grappen zijn wat gedateerd, want Kelvin is al even niet meer actief, maar ik blijf het allemaal en scherp en grappig vinden. Voor de verloren uurtjes: het archief van Kelvin: Of je worst lust
Van dezelfde makers: Rita schrijft Ayaan. Mooi werk! Prettige zondag verder.
Laphroaig
Mensen, drink af en toe fijn een paar glazen Laphroaig! Prettig drankje, mits je ervan houdt.
Let wel op: na inname kan het voorkomen dat je de zondag heel langzaamaan doorbrengt, en in een soort paralel universum bovendien.
Laphroaig - the maker of the World's favourite Islay single malt scotch whisky.
dinsdag 7 oktober 2008
Hit me baby, one more time...
Een beetje meer gevoel voor die arme Britney Spears is wel op z'n plaats. De arme meid heeft het ook niet makkelijk hoor: zo jong zo beroemd en rijk, een echtscheiding, al die drugs altijd maar en dan ook nog zonder slipje uit de taxi rollend op de foto. Het leven is geen krentenbol! Gelukkig zijn er de fans, die haar steunen door dik en dun. Neem Chris Crocker nou: die neemt het dus wèl even voor Britney op. Kijk en zo kan het dus ook! Hit me baby, one more time...
dinsdag 16 september 2008
Take a bow
Goed nieuws! Heel veel mensen willen voor ons zingen. Op de een of andere manier heeft het nummer 'take a bow', eigenlijk gezongen door Rihanna (het meisje met de paraplu) een bijzondere aantrekkingskracht op, tja, bijzondere mensen. Hier bijvoorbeeld op een meisje met een knuffel. En een meisje met een boek (en een bril)!
Werkelijk schitterend.
Maar ook Watermellonsweetie (en die naam heb ik NIET verzonnen!) kan er wat van! Zo te horen tijdens het MSN-en. En ik mis ook het meisje op de achtergrond wel, eerlijk is eerlijk.
Very entertaining!
En dan is er Kirby! Prima stem, jammer van de loverboy.
Maar ShahniMarie, door zichzelf aangeduid als ME... zingt dan wel een beetje vals, maar dat komt doordat ze zo'n ongezellige slaapkamer heeft denk ik.
Godallemachtig, en als we NOU nog geen dorst hebben...
(Lang leve Youtube!)
Werkelijk schitterend.
Maar ook Watermellonsweetie (en die naam heb ik NIET verzonnen!) kan er wat van! Zo te horen tijdens het MSN-en. En ik mis ook het meisje op de achtergrond wel, eerlijk is eerlijk.
Very entertaining!
En dan is er Kirby! Prima stem, jammer van de loverboy.
Maar ShahniMarie, door zichzelf aangeduid als ME... zingt dan wel een beetje vals, maar dat komt doordat ze zo'n ongezellige slaapkamer heeft denk ik.
Godallemachtig, en als we NOU nog geen dorst hebben...
(Lang leve Youtube!)
zaterdag 9 augustus 2008
Kiekeboe
Daar ben ik weer!
Om er weer in te komen even wat van Fokke en Sukke. Vanaf morgen weer wat foto's! In de aanbieding zijn een regenboog, een nichtje met haar oom, een vuur, wat luchten, en wat kunstigs.

Wordt dus vervolgd!
Om er weer in te komen even wat van Fokke en Sukke. Vanaf morgen weer wat foto's! In de aanbieding zijn een regenboog, een nichtje met haar oom, een vuur, wat luchten, en wat kunstigs.

Wordt dus vervolgd!
vrijdag 4 juli 2008
Erg mooi
Vrijdagmiddag op mijn werk: aan een tafel leert een Iraniër een Surinamer klaverjassen. Klaverjassen! Op de achtergrond geven een Afghaan en een Marokkaan commentaar.
Wat een mooi moment.
Wat een mooi moment.
woensdag 11 juni 2008
dinsdag 10 juni 2008
maandag 9 juni 2008
De bermen van de Laak
Vorige week heb ik een heuse bermwandeling gemaakt. Een wat precies? Een bermwandeling! Onder leiding van een vriendelijke en redelijk introverte hovenier zijn we langs de Laak gaan wandelen. Met de uitleg van een deskundige zie je meer! Het was serieus erg interessant en leuk bovendien. Een aanrader voor de stadsmens! 
Zo tijdens het wandelen had ik een erg leuk gesprek met een oudere Marokkaanse man die uitgebreid vertelde over hoe Den Haag er dertig jaar geleden uitzag. Over hoe hij toen nog wel op de brommer langs de molen naar de Binckhorst kon rijden om te gaan werken, nu niet meer want het is eigen terrein geworden en de weg is afgesloten. Over het gezin en de kinderen en over het zieke kleinkind dat bijna weer uit het ziekenhuis mag komen, Insjallah. En dat Den Haag een mooie stad is, als je maar de tijd neemt om van de kleine dingen te genieten.


zondag 8 juni 2008
Advocaatje, leef je nog?
Joe Speedboot
woensdag 4 juni 2008
De Schepping
Beste bezoekers, er komen weer foto's hoor! Echt waar! Maar voor nu nog even een filmpje. Over de Schepping maar liefst. Veel plezier!
maandag 2 juni 2008
Een fijn stukje muziek
Voor wie van blues houdt dan wel, maar dit zijn toch alle godfathers zo'n beetje bij elkaar!
Met dank aan Pep the Dude! :)
Met dank aan Pep the Dude! :)
vrijdag 30 mei 2008
Vogels zijn slim!
Jammer toch dat ze ondanks die intelligentie (?) steeds op onze auto's blijven schijten.
Een einde met een Oranje randje
Het is volbracht! Het oranje gevaar is bezworen. Met dank aan een puike jurist is er zelfs al geld op mijn rekening gestort: alle geleden schade is vergoed, zonder vragen, zonder gedoe. Vijfentachtig Hollandsche Euro's. Hulde en hoera!
vrijdag 16 mei 2008
donderdag 15 mei 2008
'Monkey Deathwish'
Het zijn natuurlijk gewoon prettig spelende dieren, maar deze titel heeft het filmpje en is ook van toepassing!
woensdag 14 mei 2008
maandag 12 mei 2008
Gehoord op een terras
(Vannacht om een uur of 1)
"Ja weet je, ik ga dus thuis helemaal niet meer onder de zonnebank. Ik heb er gewoon de energie niet voor.".
"Ja weet je, ik ga dus thuis helemaal niet meer onder de zonnebank. Ik heb er gewoon de energie niet voor.".
zondag 11 mei 2008
zaterdag 10 mei 2008
Betrapt!

Wie vreet er toch aan mijn frambozenplanten? Maandenlang was het een raadsel, dat ook door het planten van lavendel en het inspuiten met (biologisch!) bestrijdingsmiddel niet opgelost werd. De slakkenkorrels leken ook niets te doen, maar nu ik deze klant in de schemering heb mogen verwelkomen... Toch maar weer strooien dan?
O: als er nog iemand tips heeft hoe ik de mieren uit dezelfde frambozenplant kan krijgen? Het lijkt wel een pretpark nu. En ik houd niet van pretparken, wèl van frambozen..!
vrijdag 9 mei 2008
Het Oranje bedrog

(afbeelding afkomstig van deze site)
Afijn, er is dus internet en telefonie van O. Nee BV. Hoera derhalve!
Hoe het tot stand gekomen is... dat is weer een echt oranje verhaaltje.
Op 23 april werd ik gebeld door de technische dienst van O. met de medeling dat het probleem verholpen was! Het enige wat ik hoefde te doen: even de rode en blauwe draadjes loshalen en de ornaje en witte draadjes aansluiten! Toen ik de dame aan de lijn vertelde dat ik dat al lang en breed geprobeerd had (zonder resultaat), viel het weer even stil aan de andere kant van de lijn. De dame zei toen dat ze het dan opnieuw zouden uitzoeken en dat ze me er over zouden bellen als ze weer een nieuwe oplossing bedacht hadden. Of ik even mijn nummer kon geven, dat stond namelijk niet bij mijn klantprofiel. Vroeg de dame aan de TELEFOON. Nadat ik haar had gezegd dat ik O. een werkelijk krankzinnige organisatie vond (en vind!), bood de dame haar excuses aan en meldde me dat er misschien toch nog wat dagen overhen zouden gaan voor men dit raadsel zou kunnen oplossen. Mijn antwoord: een afspraak met een monteur die zou moeten komen kijken naar mijn aansluiting; en wel voor 1 mei, anders een dikke scheur in het contract. Leest u mijn brief maar! Brief, meneer? O ja, ik zie het in het systeem: die is in behandeling. Slechts anderhalve maand pas...
Op 29 april werd ik gebeld door een montagebedrijf: op 5 mei zou zich een monteur gaan melden aan mijn voordeur.
Zondag 4 mei, 's avonds laat. Ik besluit met het oog op het aanstaande technische bezoek de installatie van O. toch maar weer uit de doos te halen en volgens het boekje opnieuw zinloos aan te sluiten. Zo gezegd, zo gedaan. En wat denkt u, beste lezer? Het werkte. Precies 12 uur voor aankomst van de monteur maakte het livebox-apparaat verbinding met internet.
Om 10:15 uur op maandagochtend 5 mei bood ik de monteur een kopje espresso aan, terwijl hij naar de perfect werkende apparatuur keek. Toch maar even alles doorgemeten en voor de zekerheid een telefoontje naar de hotline van de techneuten van O. De monteur vertelde mij na dat telefoontje dat O. de internet- en telefoonlijn sinds 2 mei heeft aangesloten. Ze waren het even vergeten met KPN te regelen.
Conclusie: 2 maanden lang belogen en bedrogen. Knap hoor..!
maandag 5 mei 2008
Bluebird
dinsdag 29 april 2008
Nieuws!
Niet te geloven, maar... de verzameling leugenaars en nietsnutten die opereren onder de naam Orange, stuurt nu dan toch een monteur! Uiteraard wel fijntjes met het dreigement dat ik de rekening krijg als mocht blijken dat ik misschien iets fout gedaan heb. Maar goed: mijn antwoord daarop is en blijft: ik wacht nu al twee maanden en ik betaal NIETS! En tòch komt de monteur. Een kleinigheidje is wel dat de afspraak gemaakt is voor 5 mei en ik moet nog zien dat er op Bevrijdingsdag daadwerkelijk een monteur zal verschijnen.
De koffie staat klaar, zogezegd.
Net als een digitale stapel foto's.
Om te bloggen...
De koffie staat klaar, zogezegd.
Net als een digitale stapel foto's.
Om te bloggen...
maandag 7 april 2008
Er is hoop! Toch..?
Een pittig stuk aangetekende post is voor Orange Nederland BV geen reden om alsnog met een klant contact op te nemen. Ach ach ach... Wat een trieste lui, maar hoe frustrerend is het ook dat zo'n bedrijf tòch zo groot kan worden en blijven.
In elk geval is het af en toe via de onbeveiligde verbinding van deze of gene wel mogelijk om - bij helder weer - weer wat te posten. En anders via de werk-pc! Het probleem is alleen dat ik daar weer geen drivers en programmatuur geinstalleerd krijg om foto's mee te kunnen laden en posten. Ik werk aan een creatieve oplossing!
In elk geval is het af en toe via de onbeveiligde verbinding van deze of gene wel mogelijk om - bij helder weer - weer wat te posten. En anders via de werk-pc! Het probleem is alleen dat ik daar weer geen drivers en programmatuur geinstalleerd krijg om foto's mee te kunnen laden en posten. Ik werk aan een creatieve oplossing!
zaterdag 15 maart 2008
even tussendoor
donderdag 13 maart 2008
Brief
De aangetekende brief aan Orange is de deur uit. Om dit te vieren wat fijne filmpjes rondom het thema 'Brief'. Enjoy! Het eerste filmpje: The Young Ones - Neil schrijft een brief... Daarna nog wat prettige muziek van Joe en van Dré, twee dorstige zielen.
Ik heb hier een brief voor...
Na 11 dagen en ruim 100 minuten a 20 cent per minuut 'socialisen' met de Orange Helpdesk nog steeds geen internet in Paleis Soestdijksekade. De onzin die die mensen je op de mouw spelden... ik vind het verbluffend.
"Uw bedrading is vast niet goed meneer, onze apparatuur is namelijk heel gevoelig".
(Dezelfde apparatuur van XS4all & KPN werkte anders prima op deze bedrading...)
"Probeert u anders even de blauwe draden aan te sluiten op de rode draden? Er gebeurt niets? Mooi, dat klopt. De rode horen namelijk op de rode en de blauwe op de blauwe. Nou, dan is het dat niet.".
"De technische dienst is er mee bezig. Daar staat een tijd van maximaal 5 werkdagen voor meneer, ze bellen binnen die tijd terug.".
Op werkdag nummer 6: "Nee meneer, dat duurt gemiddeld 8 werkdagen hoor, voordat u teruggebeld wordt!".
De aangetekende brief aan Orange Nederland is onderweg... Met dank aan de jurist van mijn rechtsbijstandsverzekering. Mooie term is dat: 'In gebreke stellen'. Een puike brief ook trouwens, al zeg ik het zelf...
Sterf Orange sterf!!
"Uw bedrading is vast niet goed meneer, onze apparatuur is namelijk heel gevoelig".
(Dezelfde apparatuur van XS4all & KPN werkte anders prima op deze bedrading...)
"Probeert u anders even de blauwe draden aan te sluiten op de rode draden? Er gebeurt niets? Mooi, dat klopt. De rode horen namelijk op de rode en de blauwe op de blauwe. Nou, dan is het dat niet.".
"De technische dienst is er mee bezig. Daar staat een tijd van maximaal 5 werkdagen voor meneer, ze bellen binnen die tijd terug.".
Op werkdag nummer 6: "Nee meneer, dat duurt gemiddeld 8 werkdagen hoor, voordat u teruggebeld wordt!".
De aangetekende brief aan Orange Nederland is onderweg... Met dank aan de jurist van mijn rechtsbijstandsverzekering. Mooie term is dat: 'In gebreke stellen'. Een puike brief ook trouwens, al zeg ik het zelf...
Sterf Orange sterf!!
woensdag 5 maart 2008
Potverdorie
Een dienstmededeling: tijdens mijn poging om over te stappen naar een andere internetprovider gaat alles mis. Daardoor nu geen internet meer in mijn huis. Auw. Heel voorzichtig gezegd: ik ben nog geen grote fan van Orange.
Net nu ik weer een aantal leuke foto's had om te bloggen. Dat lukt dus niet via de werk-pc.
Alles komt goed. Hopelijk snel...
Steunbetuigingen kun je achter laten op dit blog!
Net nu ik weer een aantal leuke foto's had om te bloggen. Dat lukt dus niet via de werk-pc.
Alles komt goed. Hopelijk snel...
Steunbetuigingen kun je achter laten op dit blog!
vrijdag 29 februari 2008
donderdag 28 februari 2008
Een eigenaardige ontmoeting
Donderdag 28 februari was geen hele vrolijke dag. Met een hoofd vol gepieker besloot ik na het werk even naar huis te gaan, de fotocamera en een kladblok op te halen en even naar het strand te gaan. Met de Bluebird, zolang hij er nog is. Goed, ik ben naar het eindpunt van lijn 12 gereden, heb de Bluebird geparkeerd en ben de duinen in gewandeld, op weg naar het strand.
Een zonsondergang zonder zon (zie volgende post) was mijn deel. Er viel veel te zien, helaas zo moeilijk om dat bij de invallende schemering goed te fotograferen. Ik ben erbij gaan zitten aan de rand van de duinen. Een grote groep kauwtjes was op het strand neergestreken, een paar honderd meter bij me vandaan. In de verte was het mistig, er was weinig wind maar toch een stevige golfslag.
Terwijl ik daar zo in de beschutting van het duin zat, in mezelf gekeerd, zag ik in de verte uit de richting van Kijkduin een eenzame gestalte langs de branding wandelen. Terwijl de persoon dichter bij kwam, gooide hij of zij met iets en rende daar ook achteraan. Een bal? Ik zag geen hond, maar het was nog wel ver weg en het schemerduister hielp niet mee. Ik zag het tafereel rustig aan. Het verlaten strand, die eenling die langs de branding mijn kant uit kwam. Het bleek een vrouw te zijn, zo kon ik inmiddels zien en inderdaad zonder hond. Tot mijn verbazing boog haar pad steeds meer van de branding af, dwars door de troep kauwtjes heen, recht op mij af. De vrouw naderde mij. Ik besloot te blijven zitten en vroeg me af wat ze kwam doen.
Toen ze op een paar meter afstand was riep ze: "Hallo! Ben jij dit verloren?", terwijl ze mij, nu op een meter afstand, een blauwe plastic fles toonde. "Is dit van jou?". "Nee, sorry, die is niet van mij", antwoordde ik haar, terwijl ik in het zand tegen het duin aan bleef zitten, hopende dat ze snel door zou lopen. Ze zag er vriendelijk uit, dat wel; ik schatte haar een jaar of 40 oud. Bruin krullend haar, een regenjack aan, opgewekte manier van doen. "O nou ja, dan is iemand anders het zeker verloren". Ik bekeek de het blauwe ding: een fles douchegel, leeg, waar duidelijk een hond op gekauwd had. De vrouw reikte me plotseling de fles aan en zei: "Wil jij hem anders bewaren?" Ik pakte de fles aan vanuit een reflex. Ze sprak verder: "Als je straks iemand tegen komt, geef hem dan die fles en zeg hem maar dat ik van hem houd!" Terwijl de vrouw zich vriendelijk lachend omdraaide en weer van mij weg liep, stamelde ik stomverbaasd: "Goed hoor, dat zal ik doen." De vrouw was al een paar meter verderop, draaide zich even om en riep "Bedankt!". Al snel was ze ver weg en nog wat later verdween ze uit het zicht.
Daar zat ik dan, met een half vergane fles Mildeen Vitality douchegel, moederziel alleen op het nu bijna donkere strand. Terwijl ik aanstalte maakte om terug door de duinen naar de auto te lopen, besefte ik me met enig plezier dat ik hoopte dat ik onderweg niemand tegen zou komen. Op dat moment ging gelukkig mijn telefoon, het was mijn moeder. Terwijl ik haar het hele verhaal vertelde, liep ik de duinen door. Gelukkig kwam ik daar alleen twee oude dames met oude honden tegen, dus verder niemand die ik mogelijkerwijs hoefde te vertellen dat de vrouw op het strand van hem hield. Bij de auto aangekomen heb ik de lege plastic fles op de auto gezet en er snel even een foto van gemaakt. Ik besloot dat het mijn luchtje niet was, Mildeen Vitality, en heb de fles op de stoeprand achtergelaten.
Een zonsondergang zonder zon (zie volgende post) was mijn deel. Er viel veel te zien, helaas zo moeilijk om dat bij de invallende schemering goed te fotograferen. Ik ben erbij gaan zitten aan de rand van de duinen. Een grote groep kauwtjes was op het strand neergestreken, een paar honderd meter bij me vandaan. In de verte was het mistig, er was weinig wind maar toch een stevige golfslag.
Terwijl ik daar zo in de beschutting van het duin zat, in mezelf gekeerd, zag ik in de verte uit de richting van Kijkduin een eenzame gestalte langs de branding wandelen. Terwijl de persoon dichter bij kwam, gooide hij of zij met iets en rende daar ook achteraan. Een bal? Ik zag geen hond, maar het was nog wel ver weg en het schemerduister hielp niet mee. Ik zag het tafereel rustig aan. Het verlaten strand, die eenling die langs de branding mijn kant uit kwam. Het bleek een vrouw te zijn, zo kon ik inmiddels zien en inderdaad zonder hond. Tot mijn verbazing boog haar pad steeds meer van de branding af, dwars door de troep kauwtjes heen, recht op mij af. De vrouw naderde mij. Ik besloot te blijven zitten en vroeg me af wat ze kwam doen.
Toen ze op een paar meter afstand was riep ze: "Hallo! Ben jij dit verloren?", terwijl ze mij, nu op een meter afstand, een blauwe plastic fles toonde. "Is dit van jou?". "Nee, sorry, die is niet van mij", antwoordde ik haar, terwijl ik in het zand tegen het duin aan bleef zitten, hopende dat ze snel door zou lopen. Ze zag er vriendelijk uit, dat wel; ik schatte haar een jaar of 40 oud. Bruin krullend haar, een regenjack aan, opgewekte manier van doen. "O nou ja, dan is iemand anders het zeker verloren". Ik bekeek de het blauwe ding: een fles douchegel, leeg, waar duidelijk een hond op gekauwd had. De vrouw reikte me plotseling de fles aan en zei: "Wil jij hem anders bewaren?" Ik pakte de fles aan vanuit een reflex. Ze sprak verder: "Als je straks iemand tegen komt, geef hem dan die fles en zeg hem maar dat ik van hem houd!" Terwijl de vrouw zich vriendelijk lachend omdraaide en weer van mij weg liep, stamelde ik stomverbaasd: "Goed hoor, dat zal ik doen." De vrouw was al een paar meter verderop, draaide zich even om en riep "Bedankt!". Al snel was ze ver weg en nog wat later verdween ze uit het zicht.
Daar zat ik dan, met een half vergane fles Mildeen Vitality douchegel, moederziel alleen op het nu bijna donkere strand. Terwijl ik aanstalte maakte om terug door de duinen naar de auto te lopen, besefte ik me met enig plezier dat ik hoopte dat ik onderweg niemand tegen zou komen. Op dat moment ging gelukkig mijn telefoon, het was mijn moeder. Terwijl ik haar het hele verhaal vertelde, liep ik de duinen door. Gelukkig kwam ik daar alleen twee oude dames met oude honden tegen, dus verder niemand die ik mogelijkerwijs hoefde te vertellen dat de vrouw op het strand van hem hield. Bij de auto aangekomen heb ik de lege plastic fles op de auto gezet en er snel even een foto van gemaakt. Ik besloot dat het mijn luchtje niet was, Mildeen Vitality, en heb de fles op de stoeprand achtergelaten.
zondag 24 februari 2008
Een Artcar in Den Haag!
vrijdag 22 februari 2008
Filmtips!
Deze week in de bios gezien: twee absolute aanraders!
Eerst was daar Juno. Grappig, mooi geacteerd, enorm goed geslaagde bijrollen, ontroerend; een 8 als cijfer wat mij betreft. Een feel-good movie met inhoud en humor. Niet voor niets heeft deze film al een aantal Oscarnominaties gekregen.

En gisteren: No country for old men. Zo mogelijk de beste misdaadfilm/thriller die ik ooit gezien heb. Een dikke 9 als cijfer, en dat is zonder overdrijven. De gebroeders Coen (maakten eerder al het briljante Fargo) staan altijd garant voor slimme verhalen vol droge humorvolle dialogen. Ook spanning opbouwen kunnen ze goed, zonder te vervallen in grote cliché's, wat toch echt knap is als je een echt spannende thriller wil neerzetten. Ga deze film zien!
woensdag 20 februari 2008
Hmmm
zondag 17 februari 2008
Abonneren op:
Posts (Atom)
































