Internet is closed my friend

Helaas helaas, niet alleen trekt er bewolking over en heb ik tevens de vloek van de farao te pakken, ook het Internet laat het afweten. Het voelt als een ouderwetse casmeaverbinding: als er teveel mensen gebruik van maken dan klapt de boel.

Het toetsenbord kun je ook niet altijd vertrouwen, om antwoord te geven op nicht I.

Ik houd het nu dus weer even kort, insjallah morgen beter...

Genieten: een nest kittens onder mijn royale balkon, die er de hele dag een Animal PLanet voorstelling van maken. Erg mooi, en dus een extra trip naar de strandbar tussen de middag om een hamburger te halen bij wijze van kattenvoer. Zelf zou ik dat grauwe lauwe ding niet durven eten, maar de poezen zijn gek op de blanke man die eten gooit.

Winkels mijd ik als de pest na een incidentje gisteren waarbij een lokale bijdehand mijn hand schudde om hem niet meer los te laten. En nog boos ook dat ik 'm terug wilde hebben na een minuut. Ik ben godver geen kameel!

Vanavond in de lobby van het Palace een 2008/2009 Jungle Party!! Ik kan niet wachten... Het ziet er gewoon nu al gezellig uit, zoveel kerstartikelen (fantasievol zelfgemaakt) heb ik nog nooit gezien. Ik wens jullie allemaal een heel fijne avond, wish me luck, en alvast een enorm gezond 2009!!

Ali Baba en de 40 Russen

Het is gelukt: Ik heb ruim 7 uur vliegen met goed resultaat doorstaan. Toen was het nog maar een half uur wachten op een visum, een uur op de paspoortcontrole, nog een uur op de tweede paspoortcontrole en de koffer, toen nog een uur op de bus. Vreemd hoe dat toch werkt met angst. Twee nachten slecht slapen, bang aan boord, maar zodra ik in Egypte was en een paar uur in de Egyptische wereld meedraaide was er geen angst meer maar alleen nog een soort geïrriteerd amusement. Of geamuseerde irritatie.

Bij die bus aangekomen ben ik gelijk al ontmaagd op het gebied van oplichting door locals. Ik wilde nl. net mijn koffer in het laadruik tillen, toen een man aan kwam rennen. STOP MY FRIEND, riep hij. Hij greep mijn koffer, tilde die de laatste meter het laadruim in, en vroeg om 2 euro. Enigzins murw na 12 uur reizen en verbaasd door het gebeuren heb ik betaald... Stop my friend...

Friends heb ik hier al zoveel. Het kan te maken hebben met mijn exclusieve blauwe armband, die ik omgeklonken heb gekregen van de vrienden van het ALI BABA PALACE, waar ik woon deze week. A REAL TREASURE, is de slogan. Dat staat tenminste overal op te lezen, van servet tot asbakjes. Als ik het kan lezen tenminste, want het gaat klaarblijkelijk erg goed met de Russische economie... veel Russen hier en dat zullen we weten. Zo is de aquagym die nu in het zwembad voor mijn neus van start gaat compleet Russisch gesproken. De immer glimlachende meiskes van het animatieteam verliezen het in de stralende zon echter van de gratis plastic glazen bier. Het is immers toch al bijna 11 uur in de ochtend en van die zon krijg je dorst.

Het weer is dus geweldig. Dikke 22 graden en een strakblauwe lucht. Ik ga zo het strand maar eens opzoeken op dit enorme resort. Het is hier echt groot. Kamer 5909, waar ik woon, ligt halverwege het terrein. Net ver genoeg verwijder van de continue dance-extravaganza bij de swim-in pool bar, maar toch ook ver van de muur die om het Ali Baba Palace heen staat. A real treasure.

Internet is hier regelmatig closed, my friend. Foto's uploaden wordt vrijwel onmogelijk gezien de staat van de spullen in dit hok... Wordt ongetwijfeld vervolgd, maar ik weet nog niet wanneer.

(edit 4-1-09: rare Egyptische toetsenbordfoutjes verwijderd!)